Het synodale proces in de Kerk, ingezet door Franciscus en verdergezet door Leo XIV, is volgens sommige bisschoppen een doodlopende weg.
De benedictijnermonnik en hulpbisschop Marian Eleganti (Chur, Zwitserland) gaf uitgebreide kritiek op hen die er zo ijverig voor werken.
“Ze denken dat ze de Heilige Geest kunnen kanaliseren en dat Hij de weg naar de gelovigen zou inslaan via de door hen aangelegde pijpleidingen”.
Ze tasten de onwrikbare morele leer aan en willen vooral homoseksualiteit normaliseren. Ze willen het wezenlijk verschil tussen ambtelijk en algemeen priesterschap uitwissen. Kortom:
“Tot nu toe heeft het inderdaad niets opgeleverd, behalve fulltime drukte, een overdaad aan woorden en richtlijnen, maar geen bovennatuurlijk leven in de harten van de gelovigen”.
Mgr R. Mutsaerts, hulpbisschop van ’s Hertogenbosch vat zijn bedenkingen aldus samen:
“De noodzakelijke correctie bestaat uit een duidelijke rangorde. Christus komt vóór het proces; openbaring vóór ervaring; geloof vóór opinie; het apostolische ambt vóór bestuurlijke participatie; heiligheid en bekering vóór institutionele representativiteit. Consultatie kan de herder helpen, maar zij verleent hem niet zijn gezag.
De gelovigen moeten worden gehoord, maar het geloof wordt niet door stemming vastgesteld. De Kerk mag samen op weg zijn, maar alleen omdat zij reeds een ontvangen Weg kent: Jezus Christus, dezelfde gisteren, heden en in eeuwigheid. Het is tijd om een punt te zetten achter deze malheur”.
https://vitaminexp.blogspot.com/2026/07/synodaal-proces-een-doodlopende-weg.html